Optimisme zonder hoop

Optimisme zonder hoop is het filosofie-essay van Tommy Wieringa voor de Maand van de Filosofie 2025 — 96 pagina's bij Uitgeverij Pluim. De stelling: hoop werkt in crises met een natuurlijk einde — oorlog, pandemie — maar niet in de klimaatcrisis, waar geen einde komt. Wieringa pleit voor een mentaliteit die handelen mogelijk maakt zonder te steunen op een glanzende toekomst. Critici merken op dat de eigenlijke filosofische uitwerking dun is — het kernconcept beslaat enkele pagina's, de rest is observatie van wat ons toekomstbeeld heeft uitgehold.

Past bij iemand die de klimaatcrisis al een tijd op de achtergrond voelt schuren en wil lezen wat er overblijft als je doemdenken én technologie-optimisme allebei wegstreept. Voor wie strakke filosofische argumentatie zoekt is het te schetsmatig; voor wie een eerlijke, persoonlijke positiebepaling waardevol vindt — Wieringa draagt het essay op aan zijn dochters — werkt het.